Tweewielers - Ural M72

Kennismaking - Tweewielers - Ural


Met de Chang Jiang schiet het niet erg op. Eerst een heleboel gezeur met de RDW over papieren, dan keuringsproblemen (van anderen).
Verder schiet het ook niet op omdat ik doordeweek in Ede woon en de CJ in Breda in zijn garage staat. Weinig knutselmomenten dus.

De oplossing is eenvoudig gebleken: gewoon een andere motor kopen die ook van de oer-BMW uit 1938 is afgeleid!

 

Mijn nieuwste aanwinst op motorgebied is een Ural M72, ook al familie van de oer-BMW die ooit de Wehrmacht mobiel maakte. De Russen namen de fabriek na de val van Berlijn mee naar de Sovjet Unie en bouwden daarmee vele duizenden motoren onder de naam Dnepr en Ural. Later is het ontwerp en delen van de productielijn naar China gegaan. De verbeterde Dnepr/Ural heette daar Chang Jiang.

 

De Ural uit 1952 heeft ook een zijspanbakje, in mijn geval het beschadigde Chang Jiang-bakje dat er mooi op past. Het zijspanframe is wel Ural en ik heb er zelfs een zijspankenteken bij. Het kenteken is ZM-41-47, natuurlijk op een mooie blauwe plaat!

Het motordeel en wat er op en aan zit, is een combinatie van Ural, Dnepr en CJ. Daarbij is het hart een paar jaar gereviseerd CJ-blok van 750cc waarmee inmiddels 800 kilometer gedraaid is. Bijna halverwege de inrij-periode dus; binnenkort mag er een stukje van de begrenzing af. Maar eerst even olie verversen afstellen en doorsmeren.

De Ural rijdt goed. Het schakelen is even wennen, want het gaat er hard aan toe in de bak, vooral van 1 naar 2. Dat schijnt echter zo te horen. De vrijloop is lastig te vinden, zowel met de voetpedaal als met de handschakelaar. Door 'm even in de achteruit te zetten en weer terug naar vooruit, is de handigste manier.

 

De motorfiets staat sinds september 2007 in Ede, zodat ik er wat lol van beleven kan. Ik gebruik 'm regelmatig, bijvoorbeeld om boodschappen te doen. Dat is een heel feest. De tassen kunnen in de zijspan en wat een feest om 'm op de drukke parkeerplaats aan te kicken en dan knorrend weg te rijden.
Op de zandweg houdt de vering zich goed. Natuurlijk rij ik rustig aan om de spaken te sparen. Dankzij de cardan-as hoef ik voor een zanderige ketting niet te vrezen.
Onderweg groeten mensen me. Steken hun duim op, blijkbaar aangenaam verrast zo'n mooie knorrepot tegen te komen!

 

Klik hier om terug te gaan naar de pagina Tweewielers